●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

●▅▇█▇▆▅▄▇

참는것도 한계가 있다